Wie ben ik
Kind
Als kind leefde ik voornamelijk in mijn eigen wereld door veel te tekenen. Dagelijks was ik bezig met mijn fantasie op papier te zetten.
Sinds 1998 ben ik een gelukkige moeder van mijn kind die dat jaar werd geboren. Wat een levensgeluk voelde ik, wat een magisch moment. Een klein wondertje in mijn buik, die dat jaar het licht zag. het moment dat ze op mijn buik lag, de oogjes open gingen, wat een onvoorwaardelijke liefde stroomde er door mij heen, die tot heden aan toe door mij heen stroomt!
Sinds 2018 ben ik gelukkig getrouwd met mijn partner.
Pubertijd
Pubertijd… mijn wereld kwam op zijn kop. Mijn ouders gingen scheiden en daarna was de middelbare schooltijd niet altijd een pretje voor mij. Ik werd gepest door een jongen uit mijn klas, ik bleef zitten en ik ging naar een andere school toe. Daar bloeide ik wel op, ik hoorde meer op deze ( Vrije) School, dan het reguliere systeem.
Tijdens deze schooljaren kwam ik, samen met een vriendin ( in die tijd), in contact met 2 jongens. We kregen allebei een relatie met grote gevolgen. Zij raakte zwanger en ik kreeg de schuld dat ik deze vriendin op het slechte pad had gebracht en ik werd van school gestuurd, om niet meer terug te komen. Men wist niet dat ik in een nare relatie gevangen zat met die jongen met wie ik om ging. Ik had nog nooit van huiselijk geweld gehoord. Ik had nog nooit van narcisme gehoord. Ik was “slachtoffer” van onzichtbaar geweld.
Voor mensen die zich hierin kunnen herkennen, er is een website “het verdwenen zelf“ waar je veel advies en hulp kan vinden.
Schaamte en angst
En ik….? Ik schaamde mij rot, ik was doodsbang. Ik heb mij onzichtbaar gemaakt door naar Engeland te gaan. Daar heb ik een tijd gewoond op een boerderij met veel dieren. Weer terug in Nederland kon ik mijn draai niet vinden, ik heb een jaar als au-pair in Amerika gewoond.
Volwassenheid
Uiteindelijk kwam ik op een zolderkamertje in Amsterdam terecht. Vandaar uit ging mijn tocht verder op de kunstacademie, waar ik de ambacht van het tekenen heb geleerd. Ook was ik bezig met aanraking, vaak masseerde ik mijn mede studenten.
Dat voelde voor mij fijn aan om te doen. Ik ging naar de School voor Massage.
Waar ik een stapje deed om zichtbaar te worden, om te ont-dekken wat in mij afspeelt. Toch kwam ik weer in een nare situatie terecht, weer bij een narcist, alleen was deze 20 jaar ouder dan ik.
Stapje voor stapje
Een aantal jaar later, in 2008 heb ik gekozen voor de Peirsman Cranio Sacraal Academie.
Hier kwam ik door te luisteren naar mijn lichaam er achter dat ik om te overleven ging dissociëren. Door dit te doen vluchtte ik uit mijn lichaam om niet meer te voelen wat er zich in mij afspeelt. Ik ervaarde dat ik met die jongeman, wel moest dissociëren om te overleven. Door aanraking en bewustwording leerde ik tijdens deze opleiding om in mijn lichaam te blijven, een stapje naar zichtbaarheid.
Zichtbaar zijn
Nu ben ik nog steeds bezig om zichtbaar te zijn. Dankzij de corona tijd, wat mij heeft getriggerd om mijn verhaal te vertellen, om naar buiten te gaan met wat ik heb meegemaakt. Hoe meer ik mijn plek inneem, hoe meer zichtbaar ik ben.
Ik besef dat ik niet alleen therapeut / coach ben, maar ook ervaringsdeskundige.
Maar bovenal ben ik partner, vrouw, moeder, dochter, zus, tante, vriendin en MENS.
Adem halen
De laatste tijd ben ik bezig met mijn adem, ik heb de neiging om oppervlakkig tot weinig te ademen. Hierdoor ben ik de opleiding Adem en Stem gaan doen, om mij meer bewust te zijn van mijn adem. Om te leren in te ademen, om het leven in te ademen. Om te ont-dekken hoe mijn adem mijn grootste bron van levensenergie is en hoe ik via mijn adem mijn kwaliteit van leven kon gaan veranderen. Door de verbonden adem te gaan doen ont-dekte ik hoe ik oud zeer (trauma) kon verwerken met mijn ademhaling.